K. Samphan

Archive for January 2014

พ่อครัวหัวป่า(แอมะซอน)

leave a comment »

1 Alex_Atala

อเล็กซ์ อตาลา พ่อครัวผู้ผสานการปรุงอาหารกับการอนุรักษ์

วันหนึ่งในฤดูร้อนที่ผ่านมา หัวหน้าพ่อครัวของร้านอาหารที่ดีที่สุดในอเมริกาใต้เดินอยู่ในสวนพริกไทยร่วมกับชนพื้นเมือง  นี่ไม่ใช่การเดินกินลมชมวิว แต่คือการใช้เวลาตลอดสองชั่วโมงในป่าทึบ โดยมีมดเป็นอาหารกลางวัน

เมื่อเดินมาได้ครึ่งทาง ฝนห่าใหญ่ก็ร่วงหล่นจากฟากฟ้า จนทำให้ทั้งหมดต้องยกเลิกการเดินทางข้ามลำน้ำไหลเชี่ยว

มันเป็นสายน้ำของป่าฝนเขตร้อน และ อเล็กซ์ อตาลา (Alex Atala) ในวัย 45 ปี ก็ยืนกางแขนกลางสายฝน และปล่อยให้สายน้ำไหลอาบร่างราวกับเขากำลังถูกโอบกอด

ทุกวันนี้เป็นเรื่องธรรมดาสำหรับพ่อครัวที่ปลูกผักกินเอง ฆ่าหมูที่พวกเขาเลี้ยง หรือตระเวนหาวัตถุดิบปรุงอาหาร แต่สำหรับอตาลา เขาก้าวไปไกลกว่านั้น  จากงานที่เขาทำ อตาลาเคยได้รับพิษจากเหล็กในของมด และเคยใช้เวลาตลอดค่ำคืนแห่งสายฝนโดยมีท้องเรือแคนูเป็นหลังคา  เขาเคยประสาทหลอนจากสารเคมีในเปลือกไม้ เคยถูกชาวบ้านเอาปืนจ่อ และเคยถูกลักพาตัวสองครั้ง

แม้ว่าการปรากฏตัวในโทรทัศน์และรูปร่างหน้าตาจะเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้อตาลามีชื่อเสียง แต่คำร่ำลือเกี่ยวกับเขาเกือบทั้งหมดมาจากฝีมือการปรุงอาหาร  ผู้คนส่วนใหญ่ในบราซิล โดยเฉพาะในเซาเปาโล (São Paulo) รู้ดีว่าอตาลาใช้เวลาเกือบทุกเย็นในห้องครัวหรูหรา เขาเป็นเจ้าของร้านอาหาร D.O.M. ซึ่งอยู่ในลำดับที่ 6 ของ 50 ร้านอาหารที่ดีที่สุดในโลก  นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้ที่นำอาหารบราซิเลียนขนานแท้เข้าไปอยู่ในแผนที่ของบรรดานักชิม

หลังจากร่ำเรียนและทำงานในยุโรป อตาลาเดินทางกลับบราซิลและทำงานเป็นรองหัวหน้าพ่อครัวในร้านอาหารอิตาเลียน ซึ่งที่นี่เองที่ทำให้เขาค้นพบอะไรบางอย่าง

“ตอนนั้นผมทำอาหารอิตาเลียนแบบดั้งเดิม แต่มันไปได้ไม่ดี เพราะในบราซิล คุณไม่สามารถผลิตสินค้าแบบเดิมได้ ดังนั้นผมจึงเริ่มใช้เครื่องปรุงบราซิเลียนในอาหารอิตาเลียน ซึ่งมันทำให้ผมตระหนักได้ว่ามันเป็นอาหารจานของผม”

อตาลาเปิดร้าน D.O.M. ในปี 1999 และปรุงอาหารแบบที่เขาเชื่อ แต่บรรดานักวิจารณ์ก็พากันหัวเราะ  อย่างไรก็ตาม แม้จะสับสนในช่วงแรก แต่เมื่อเวลาผ่านไป อตาลาก็เชื่อมั่นในอาหารบราซิเลียนขนานแท้ที่ผสมผสานความเป็นสมัยใหม่มากขึ้น กระทั่ง โชสิมาร์ แมโล (Josimar Melo) นักวิจารณ์ของหนังสือพิมพ์ Folha de São Paolo มองเห็นความคล้ายคลึงกันระหว่างอาหารของอตาลากับหนึ่งในสินค้าส่งออกที่มีชื่อเสียงที่สุดของบราซิล

“ผมเรียกมันว่าอาหารบอสซาโนวา” แมโลอธิบาย “เพราะสิ่งที่นักดนตรีชนชั้นกลางทำกับดนตรีบอสซาโนวาก็คือการผสมผสานดนตรีแซมบาของคนยากไร้ในบราซิลเข้ากับดนตรีแจ๊ส เพื่อสร้างสรรค์ความแปลกใหม่และความก้าวหน้า อตาลาคือคนแรกที่ทำเรื่องนี้กับอาหาร”

หลังจากใช้ชีวิตอยู่กับการเสิร์ฟอาหารจานหรูให้กับผู้มั่งคั่งและการท่องป่าแอมะซอนได้ไม่นาน ในช่วงต้นทศวรรษ 2000 อตาลาก็ซื้อที่ดินในป่าแอมะซอนจำนวน 25,000 เฮกตาร์ โดยมีความคิดว่าจะใช้มันเป็นแหล่งวัตถุดิบสำหรับร้านอาหาร ขณะเดียวกันก็จะใช้มันสำหรับการปรับปรุงชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คน

ด้วยความช่วยเหลือจากนักมานุษยวิทยาและผู้นำของชนพื้นเมือง อตาลาก่อตั้งองค์กรที่ใช้อาหารเป็นสะพานไปสู่โอกาสในชีวิตของคนเหล่านั้น โดยองค์กรแห่งนี้จะรับซื้อวัตถุดิบจากท้องถิ่น และนำมันไปสู่ร้านค้าในเมือง

อตาลาเชื่อว่าการใช้วัตถุดิบจากป่า จะทำให้บรรดาผู้มั่งคั่งในเซาเปาโลเรียนรู้ว่ามีสิ่งมีค่ามากมายอยู่ที่นั่น ดังนั้นมันจึงสมควรได้รับการปกปักรักษา

หลังจากเรียนรู้วิถีชีวิตของชนพื้นเมืองในแอมะซอน อตาลาก็สรุปบทเรียนได้ว่า

“พวกเขาพิสูจน์ให้เห็นว่าอาหารคือสะพานเชื่อมโยงระหว่างธรรมชาติกับวัฒนธรรม ผมต้องใช้เวลาระยะหนึ่งเพื่อตระหนักถึงเรื่องนี้ และเมื่อผมทำได้ ผมก็มีความสุขกับมันมาก”

IMAGE ปีที่ 26 ฉบับที่ 12 (ธันวาคม 2556)

Written by ksamphan

January 14, 2014 at 4:25 am

Posted in Neighbours Matters

เศรษฐีพันล้านแห่งแอฟริกา

with 3 comments

2 Aliko-Dangoteแอฟริกามีเศรษฐีพันล้าน 55 คน ด้วยความมั่งคั่งรวมกันประมาณ 143.88 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (จากการศึกษาล่าสุดของนิตยสาร Ventures Africa) และนี่คือส่วนหนึ่งของคนเหล่านั้น

ผู้มั่งคั่งที่สุด – อาลิโก ดังโกเต (Aliko Dangote), อายุ 56 ปี, ประมาณ 20.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

อาลิโกเริ่มต้น Dangote Group ในไนจีเรียเมื่อสิบกว่าปีก่อน และตอนนี้มันคือผู้ผลิตสินค้ารายใหญ่ที่สุดในแอฟริกาตะวันตก กลุ่มธุรกิจดังกล่าวรวมถึง Dangote Cement ซึ่งมีมูลค่า 20,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

ผู้มั่งคั่งที่สุดในประเทศ – เนธาน เคิร์ช (Nathan Kirsh), อายุ 82 ปี, ประมาณ 3.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

ความมั่งคั่งของเคิร์ชแทบจะเทียบเท่ากับความมั่งคั่งของประเทศของเขา (สวาซิแลนด์มีจีดีพี 3.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ทรัพย์สมบัติของเคิร์ชมาจากธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และการกระจายสินค้าโดย Kirsh Holding Group

หญิงผู้มั่งคั่งที่สุด – โฟโลรันโช อาลากิจา (Folorunsho Alakija), อายุ 62 ปี, ประมาณ 7.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

หญิงจากไนจีเรียผู้นี้คือผู้นำของ Famfa Oil เธอออกจากวงการแฟชั่นและเป็นเจ้าของบริษัทน้ำมันในทศวรรษ 1990  นอกจากนี้ เธอยังเป็นเจ้าของอสังหาริมทรัพย์มูลค่า 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐในสหราชอาณาจักร

นักวิชาการผู้มั่งคั่ง – โมฮาเหม็ด แมนซัวร์ (Mohamed Mansour), อายุ 65 ปี, ประมาณ 2.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

แมนซัวร์เคยสอนที่มหาวิทยาลัยออเบิร์น แต่ตอนนี้เขาคือผู้นำของ Mansour Group ซึ่งเป็นเจ้าของเครือข่ายซูเปอร์มาเก็ตที่ใหญ่ที่สุดในอียิปต์ รถไฟใต้ดิน และเป็นเจ้าของแฟรนไชส์ร้านแมคโดนัลด์

IMAGE ปีที่ 26 ฉบับที่ 12 (ธันวาคม 2556)

Written by ksamphan

January 14, 2014 at 4:20 am

Posted in Neighbours Matters