K. Samphan

‘สงครามชีวิต’ ของผู้สื่อข่าวอิสระ

leave a comment »

รูท เชอร์ล็อก (ขวา) คือกรณียกเว้นสำหรับวิชาชีพผู้สื่อข่าวอิสระในยุคปัจจุบัน

รูท เชอร์ล็อก (ขวา) คือกรณียกเว้นสำหรับวิชาชีพผู้สื่อข่าวอิสระในยุคปัจจุบัน

หลังจากต้องเผชิญกับคลื่นลมในทะเลเป็นเวลาสองวัน เรือหาปลาลำเล็กที่บรรทุกผู้สื่อข่าวมากประสบการณ์สองคน นักรบฝ่ายต่อต้านรัฐบาลจำนวนหนึ่ง และ รูท เชอร์ล็อก (Ruth Sherlock) ก็แล่นมาถึงชายฝั่งของเมืองมิสราตา (Misrata) ซึ่งเป็นพื้นที่ของฝ่ายต่อต้านรัฐบาลลิเบีย

ขณะนั้นสถานการณ์สงครามกลางเมืองในลิเบียกำลังตึงเครียด ผู้โดยสารที่อ่อนเพลียกำลังเตรียมตัวขึ้นสู่ชายฝั่ง ก่อนที่กระสุนปืนจำนวนหนึ่งจะพุ่งเข้าหาพวกเขา

เชอร์ล็อกและผู้สื่อข่าวคนอื่นต้องกระโดดลงน้ำเพื่อเอาชีวิตรอด โดยที่ไม่มีใครรู้ว่ากระสุนปืนเหล่านั้นมาจากกองกำลังของฝ่ายใด

ในฐานะผู้สื่อข่าวอิสระวัย 24 ปี รูท เชอร์ล็อก กำลังก้าวเข้าสู่หนึ่งในพื้นที่ที่อันตรายที่สุดในโลกโดยปราศจากเงิน ประกันสุขภาพ การฝึกอบรมเบื้องต้น และแม้กระทั่งประสบการณ์การทำงานในพื้นที่อันตราย สิ่งที่เธอมีเพียงอย่างเดียวคือความปรารถนาในการทำหน้าที่ผู้สื่อข่าว

เชอร์ล็อกใช้ชีวิตอยู่ที่ลิเบียเป็นเวลาเก้าเดือน โดยเขียนบทความให้กับหนังสือพิมพ์หลายฉบับ รวมทั้ง Los Angeles Times และ Sunday Times ก่อนที่ The Press Awards ของอังกฤษ จะมอบรางวัล Young Journalist of the Year ประจำปี 2011 ให้กับเธอ

ด้วยความทุ่มเทและความสามารถ ทำให้เชอร์ล็อกมีตำแหน่งงานที่มั่นคงกับ The Telegraph ได้ในที่สุด

แต่เรื่องราวของเชอร์ล็อกคือกรณียกเว้น เนื่องจากการได้รับเงินเดือนประจำจากสถานีโทรทัศน์หรือหนังสือพิมพ์เป็นสิ่งตอบแทนคุณภาพของข่าวและความเสี่ยงนั้นแทบจะไม่เกิดขึ้นในยุคปัจจุบัน และแม้สถานการณ์จะเปิดโอกาสให้กับบรรดาผู้สื่อข่าวอิสระ แต่การทำงานในฐานะผู้สื่อข่าวอิสระก็ทำให้เกิดปัญหาขึ้นโดยตัวมันเอง

แน่นอนว่าคงมีผู้สื่อข่าวมากประสบการณ์เพียงไม่กี่คนที่อยากทำงานในพื้นที่อันตราย และความขัดแย้งในตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือก็ทำให้บทบาทของผู้สื่อข่าวอิสระกลายเป็นสิ่งจำเป็น คนหนุ่มสาวเหล่านี้ไม่ลังเลที่จะเดินทางเข้าสู่พื้นที่อันตรายเพื่อรายงานข่าวหน้าหนึ่ง เพื่อสร้างโอกาสในวิชาชีพ หรือเพื่อตอบสนองแรงผลักดันจากภายใน โดยมีความเสี่ยงมหาศาลรอคอยพวกเขาอยู่เบื้องหน้า

นอกจากประสบการณ์ สิ่งที่พวกเขาจำเป็นต้องมีคือการฝึกอบรม อุปกรณ์ป้องกันตนเอง และความช่วยเหลือต่างๆ ยามเกิดปัญหา แต่โชคร้ายที่ความจำเป็นดังกล่าวคือสิ่งที่พวกเขาขาดแคลน

ผู้สื่อข่าวหนุ่มสาวจำนวนมากเดินทางเข้าสู่พื้นที่สงครามโดยมี ‘ใจ’ เท่านั้นที่เป็นแรงสนับสนุน ค่าตอบแทนของบทความนั้นอยู่ระหว่าง 100-500 ดอลลาร์ต่อชิ้น ซึ่งทำให้พวกเขาต้องใช้ชีวิตและทำงานในวิถีทางที่ ‘ถูก’ ที่สุด และแน่นอนว่ามันทำให้พวกเขาไม่มีเงินพอสำหรับจ่ายค่าฝึกอบรมและซื้ออุปกรณ์ป้องกันตนเอง ไม่ต้องเอ่ยถึงความช่วยเหลือจากองค์กรหรือหน่วยงานต้นสังกัดในยามที่เกิดปัญหา

นอกจากนี้ พวกเขายังต้องเผชิญหน้ากับบรรดาบรรณาธิการที่บอกว่ามันไม่คุ้มที่พวกเขาจะเสี่ยง แต่พร้อมจะตีพิมพ์บทความที่น่าสนใจเสมอ เคที พอล (Katie Paul) ผู้สื่อข่าวอิสระวัย 27 ปี กล่าวว่า “บรรณาธิการส่วนใหญ่จะบอกว่าคุณไม่ควรเข้าไปในพื้นที่ เนื่องจากพวกเขาไม่ต้องการรับผิดชอบสิ่งที่จะเกิดขึ้น แต่ถ้าคุณมีข้อมูลจากในพื้นที่ มันแทบจะการันตีได้เลยว่าบทความของคุณจะได้รับการตีพิมพ์”

อนาคตของผู้สื่อข่าวหนุ่มสาวยังคงไม่แน่นอน พวกเขาอาจจะต้องเป็นผู้สื่อข่าวอิสระตลอดไป หรือพวกเขาอาจจะได้เป็นพนักงานประจำหลังจากบรรดาผู้อาวุโสถึงเวลาเกษียณในท้ายที่สุด

IMAGE ปีที่ 25 ฉบับที่ 12 (ธันวาคม 2555)

Advertisements

Written by ksamphan

January 3, 2013 at 4:13 am

Posted in Neighbours Matters

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: