K. Samphan

Archive for December 2009

ประสบการณ์เลวร้ายของศิลปิน

leave a comment »

Ai Weiwei เป็นศิลปินชั้นแนวหน้าของจีน เขา (ร่วมกับบริษัท Herzog & de Meuron) ช่วยออกแบบสนาม 'รังนก' ที่ใช้ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก

เช้ามืดของวันที่ 12 สิงหาคม ขณะที่ผมกำลังนอนหลับอยู่ในห้องพักภายในโรงแรมที่เมืองเสฉวน อยู่ๆ ก็มีเสียงโครมครามดังขึ้นที่หน้าประตูจนทำให้ผมสะดุ้งตื่น ตำรวจประมาณ 30 นายตรงเข้ามาภายในห้องและจับตัวผม เมื่อผมตะโกนตอบโต้และถามถึงบัตรประจำตัวของพวกเขา พวกเขาก็ทำร้ายผม ผมถูกมัดมือ และมีบางคนชกผมที่ศีรษะ หนึ่งเดือนต่อมา ผมเกือบเสียชีวิตจากการที่มีเลือดออกในสมอง

ผมเดินทางไปที่จังหวัดเสฉวนเพื่อเป็นพยานในการพิจารณาคดีของ Tan Zuoren ซึ่งถูกกล่าวหาว่าพยายามล้มล้างรัฐบาลด้วยการปลุกปั่นให้เกิดการต่อต้าน Tan พยายามรวบรวมรายชื่อของเด็กนักเรียนมากกว่า 5,000 คนที่เสียชีวิตจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่เสฉวนเมื่อปี 2008 ผมต้องการเป็นพยานในการพิจารณาคดีของเขา เพราะผมก็ให้ความสนใจกับโศกฯฏกรรมครั้งนี้เช่นเดียวกัน ในเดือนมีนาคม ผมประกาศรับอาสาสมัครเข้าร่วมการสืบสวนของภาคประชาชนผ่านทางบล็อกของผม เพราะรัฐบาลปฏิเสธที่จะมอบข้อมูลของเด็กๆ เหล่านั้นให้กับเรา ผมเริ่มต้นด้วยคำพูดที่ว่า “ชีวิตมีศักดิ์ศรีในตัวของมันเอง คุณไม่สามารถมอบเพียงแค่ตัวเลขให้กับเรา พวกเขาชื่ออะไร? ใครเป็นพ่อแม่ของพวกเขา?” อาสาสมัครโทร.เข้าไปที่สำนักงานของจังหวัดเสฉวนจำนวน 200 สาย เจ้าหน้าที่ที่นั่นบอกเราว่าข้อมูลเหล่านี้เป็นความลับของชาติ อย่างไรก็ตาม เราก็ยังสามารถเผยแพร่รายชื่อของเด็กๆ มากกว่า 5,000 คนบนบล็อกของผม ก่อนที่กองเซ็นเซอร์จะปิดมันลง

ในประเทศจีน มีประวัติศาสตร์อันยาวนานของการที่รัฐบาลไม่ยอมเปิดเผยข้อมูล ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่ประชาชนชาวจีนจะได้รับรู้ความจริง มันเป็นสิ่งสำคัญที่เราพยายามทำให้ความจริงเหล่านั้นกลับมามีชีวิต แต่เช่นเดียวกับสังคมที่กดขี่อื่นๆ จีนไม่มีกระบวนการยุติธรรมที่เป็นอิสระ เมื่อพยานถูกกีดกันไม่ให้ไปปรากฏตัวในศาลโดยตำรวจ นั่นหมายความว่ากระบวนการยุติธรรมของเราก็ไม่ต่างจากแก๊งมาเฟีย และที่นี่ก็ไม่มีสื่อมวลชนที่เป็นอิสระที่จะตั้งคำถาม

White House, 1999, from the series "Finger", B/W Print, Edition of 10, 51 x 61 cm / 90 x 127 cm

ต้นเดือนที่ผ่านมา ประธานาธิบดี บารัก โอบามา เดินทางมาเยือนจีนเป็นครั้งแรก โดยมุ่งความสนใจไปที่เรื่องเศรษฐกิจโลกและเรื่องการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ ผมให้การสนับสนุนโอบามาอย่างสุดตัว เพราะผมเชื่อว่าเขาเป็นตัวแทนของความหวังอันยิ่งใหญ่ของอเมริกาและของโลก—แต่มันเป็นเรื่องที่ไม่น่าเป็นไปได้สำหรับผมในการที่เขามาเยือนจีนและไม่พูดถึงเรื่องสิทธิมนุษยชน อะไรจะเกิดขึ้นถ้าเศรษฐกิจของจีนเจริญเติบโตโดยไม่มีการป้องกันขั้นพื้นฐานให้กับประชาชนของตัวเอง? โอบามาจะต้องแสดงความชัดเจนเกี่ยวกับค่านิยมของตะวันตกในเรื่องเสรีภาพและศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์

ผมไม่ได้เข้าร่วมการพิจารณาคดีของ Tan Zuoren—หลังจากตำรวจทำร้ายผม พวกเขากักผมไว้ในของพักของโรงแรมจนกระทั่งการพิจารณาคดีเสร็จสิ้น (Tan ยังคงรอคอยคำพิพากษาของเขา) หนึ่งเดือนต่อมา ผมอยู่ที่มิวนิกเพื่อแสดงนิทรรศการผลงานของผม (ผมตั้งชื่อมันว่า “ผมเสียใจ” [So Sorry] ซึ่งเป็นคำพูดที่พวกผู้นำที่หลีกเลี่ยงความรับผิดชอบจากหายนภัยต่างๆ ชอบใช้ ผมแขวนกระเป๋าของเด็กๆ ไว้เต็มด้านหน้าของอาคารแสดงนิทรรศการ) อาการปวดหัวของผมซึ่งเกิดขึ้นหลังจากผมถูกทำร้ายแย่ลงเรื่อยๆ และผมไม่สามารถจะมีสมาธิได้ เมื่อผมเข้ารับการตรวจที่โรงพยาบาล พวกเขาบอกผมว่าผมมีเลือดออกในสมอง และผมใกล้จะถึงขีดอันตราย ผมถูกส่งเข้าห้องผ่าตัดอย่างเร่งด่วน เมื่อผมตื่นขึ้น ผมรู้สึกว่าเกือบจะกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง แต่ผมคงจะไม่รู้สึกเต็มเปี่ยมสมบูรณ์จนกว่าผมและพี่น้องชาวจีนจะสามารถมีชีวิตอยู่อย่างเสรี

แปลจาก “An Artist’s Ordeal” โดย Ai Weiwei ใน Newsweek, December 7, 2009

Advertisements

Written by ksamphan

December 8, 2009 at 8:35 am