K. Samphan

มาเลเซียที่ไม่เคยรู้จัก

with one comment

20.jpg

22.jpg

ถึงแม้จะมีพรมแดนประเทศติดกัน แต่ความรู้เกี่ยวกับประเทศมาเลเซียของผมก็แทบจะไม่มีเลย ข่าวคราวที่เคยได้ยินส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องทางการเมือง และปัญหาเกี่ยวกับชายแดนภาคใต้ของประเทศเรา

ประเทศที่ประชากรส่วนใหญ่ (ประมาณ 55%) นับถือศาสนาอิสลามประเทศนี้ ที่จริงแล้วมีประชากรชาวจีนอยู่อาศัยมากถึง 33% มากเป็นอันดับสองรองจากชาวมาเลย์ที่มีอยู่ประมาณ 40% ด้วยจำนวนขนาดนี้ ชาวจีนในมาเลเซียก็คงจะมีบทบาทที่สำคัญมากพอๆ กับชาวมาเลย์ทั้งในด้านการเมืองและเศรษฐกิจ เพียงแต่ชื่อเสียงเรียงนามของบุคคลสำคัญๆ ของประเทศที่ปรากฏบนสื่อมักจะเป็นชาวมาเลย์เสียมาก ความรับรู้ของผมว่าประเทศนี้ยังมีประชากรชาวจีนอาศัยอยู่อีกมากจึงไม่ค่อยมี (หรืออาจเป็นนโยบายของท่านอดีตผู้นำที่พยายามจำกัดบทบาทของชาวจีนหรือเปล่า อันนี้ผมไม่แน่ใจ) และถ้าผมจำไม่ผิด ที่ผ่านมาก็มีข่าวความขัดแย้งระหว่างประชากรทั้งสองกลุ่มอยู่เป็นระยะ  

เกริ่นถึงมาเลเซียก็ไม่มีอะไรมากครับ พอดีผมได้มีโอกาสดูหนังเรื่อง Rain Dogs (2006) ซึ่งว่าด้วยเรื่องราวชีวิตของชาวจีนในมาเลเซีย ชาวจีนล้วนๆ เลยครับ เพราะในหนังไม่ปรากฏบุคคลเชื้อสายอื่นเลยแม้แต่คนเดียว

Ho Yuhang ผู้กำกับวัย 36 ปี ฉายภาพกรุงกัวลาลัมเปอร์ในด้านที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน คล้ายๆ กับกรุงเทพฯนี่แหละครับ เมืองสวรรค์ที่มีตึกแฝดปิโตรนาสเป็นสัญลักษณ์ของความมั่งคั่งรุ่มรวย แต่เมื่อลงไปเดินบนท้องถนนจริงๆ สิ่งที่เห็นก็ไม่ต่างไปจากเมืองใหญ่เมืองอื่นๆ ทั่วโลก   

Rain Dogs ว่าด้วยเรื่องราวชีวิตของ ถัง (Kuan Choon Wai) เด็กหนุ่มวัย 19 ปีที่เดินทางไปหาพี่ชายที่กัวลาลัมเปอร์ ในช่วงก่อนที่มหาวิทยาลัยจะเปิดเทอม เขามีประสบการณ์ที่ไม่ดีหลายอย่างในเมืองหลวง เริ่มจากโทรศัพท์สาธารณะที่ใช้การไม่ได้ ก่อนจะถูกแมงดาคุมโสเภณีขู่เอาเงินหน้าตาเฉย เพราะดันไปเปิดประตูให้ผู้หญิงเข้ามาในห้อง (ยังไม่เคยได้ยินกรณีแบบนี้ในกรุงเทพฯนะครับ หรือจริงๆ แล้วอาจจะมีก็ได้)

ถังกลับไปบ้านที่ต่างจังหวัด ก่อนข่าวการเสียชีวิตของพี่ชายจะตามไปติดๆ 

เราอาจจะเดาได้ว่าถังมีพี่ชายคนนี้เป็นที่ยึดเหนี่ยวทางจิตใจ เพราะแม่ของเขาดูจะใส่ใจและเชื่อใจคนรักมากกว่า (ถังไม่เคยเห็นหน้าพ่อ) และเมื่อพี่ชายของเขาเสียชีวิตไป ถังจึงต้องเริ่มต้นเดินไปบนเส้นทางของตัวเอง

หนังสำรวจชีวิตของถัง รวมถึงชีวิตของคนอื่นๆ อย่างพิถีพิถันและงดงาม ไม่ใช่ประเภทดูแล้วรู้สึกดีกับชีวิตหรอกครับ แต่ดูแล้วก็ไม่ได้รู้สึกแย่กับชีวิตเหมือนกัน (ผมรู้สึกว่าทำไมชีวิตมันถึงโหดร้ายกับเรานักตอนดู Memories of Matsuko (2006) แต่ความรู้สึกของผมกับความดีของหนังนั้นเป็นคนละเรื่องกันนะครับ) แต่เป็นชีวิตจริงๆ ของเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังเรียนรู้และทำความเข้าใจกับเรื่องราวต่างๆ ที่เขากำลังพบเผชิญ

เหตุการณ์ที่ถังพบไม่ใช่เรื่องที่ตื่นเต้น ไม่ใช่ยาเสพติด การฆาตกรรม หรือความรักร้อนแรงในวัยหนุ่ม แต่เป็นเรื่องราวธรรมดาๆ ที่เกิดขึ้นกับใครก็ได้

ถังหนีไปอยู่กับลุงที่หมู่บ้านชาวประมงเพราะไม่พอใจแม่ที่เชื่อใจคนรักของเธอมากกว่า และที่นี่เองที่ทำให้เขาได้เรียนรู้เรื่องราวต่างๆ มากขึ้น  

ตัวละครอื่นๆ ก็ดูเหมือนจะอยู่ในกระบวนการเดียวกัน ไม่ว่าจะอายุน้อยหรือมากกว่าถัง พวกเขาล้วนกำลังรับมือกับสถานการณ์ที่แตกต่างกันไป แต่หนังไม่ได้บอกหรอกครับว่าวิธีการรับมือกับชีวิตที่ดีที่สุดนั้นเป็นอย่างไร และเอาเข้าจริงเราก็อาจต้องใช้เวลานานโขทีเดียวกว่าจะค้นพบวิธีการที่เหมาะกับตัวเองได้

ที่ผมชอบอีกอย่างหนึ่งก็คือ หนังใช้ภาพเล่าเรื่องแทนบทสนทนาอยู่หลายตอน ซึ่งผมคิดว่าบางทีมันอาจจะดีกว่าการใช้คำพูดด้วยซ้ำไป และมันก็ทำให้ Rain Dogs มีเสน่ห์อยู่ไม่น้อย

มีอยู่ฉากหนึ่ง ถังกำลังโหนคานประตูฟุตบอลเล่นอยู่ มีเสียงหญิงสาวร้องทัก ก่อนเธอกับพี่สาวจะเดินเข้ามาในฉาก เธอแนะนำพี่สาวให้ถังรู้จัก ก่อนจะซ้อนท้ายจักรยานของพี่สาว ขี่เข้าไปในสนามฟุตบอลสีเขียว มีภูเขาเป็นฉากหลังอยู่ไกลๆ และท้องฟ้าสีครามกระจ่างปกคลุมเบื้องบน

ฉากนี้ดูเหมือนไม่มีความสำคัญอะไรเลยนะครับ แต่เมื่อมันถูกใส่เข้ามา ก็แสดงว่ามันมีความสำคัญอยู่ในตัวมันเอง ที่เหลือก็อยู่ที่คนดูแหละครับว่าจะจินตนาการหลอมรวมมันเข้ากับหนังยังไง

ผมคิดว่าหนังอาจจะเข้มข้นกว่านี้ถ้าตัวละครมีมิติอื่นๆ บ้าง นอกเหนือจากบรรยากาศโรงสนุ๊กและการแทงพนันฟุตบอลในแวดวงพี่ชายของถัง หรือการจ่ายค่าน้ำจิ้มน้ำชา สังคมชาวจีนในมาเลเซียน่าจะมีอะไรบางอย่างที่ควรจะถูกพูดถึง อย่างน้อยก็ความเชื่อหรือหลักศาสนาที่พวกเขายึดถือ หรือประเด็นทางการเมืองบางเรื่อง 

เดาได้ว่าผู้กำกับอาจไม่ได้สนใจประเด็นเหล่านั้น หรือไม่ก็คนจีนส่วนหนึ่งในมาเลเซียเป็นแบบนั้นจริงๆ หรือไม่ผมก็คิดมากไปเอง

Ho Yuhang คว้ารางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยมจาก Nantes Festival Of Three Continents ซึ่งเป็นรางวัลระดับนานาชาติรางวัลแรกของเขาจากหนังเรื่องนี้ครับ

Advertisements

Written by ksamphan

July 5, 2007 at 8:32 am

One Response

Subscribe to comments with RSS.

  1. […] >>>อ่านเพิ่ม<<< […]


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: